Wiele mlodych osób juz nie pamieta zapachu chleba pieczonego w domu, który robila mama lub babcia. Moja babcia, co prawda nie piekla chleba, bo mieszkajac w Warszawie nieopodal Bazaru Rózyckiego miala prawdopodobnie dostep do dobrego pieczywa. Moje wspomnienie z wczesnego dziecinstwa to zapach domowego ciasta drozdzowego podawanego do podwieczorku, które jadlam popijajac mlekiem. Chleby piekla zas sasiadka na wsi, gdzie mieszkalam krótko z rodzicami. Na srodku wsi byl domek z piecem chlebowym, z którego mogli wszyscy korzystac. Chleby pieklo sie co 1-2 tygodnie. Kazda gospodyni po kolei rozczyniala, formowala, a potem piekla duzo bochenków.  Rozdzielala je pomiedzy sasiadki, a nastepnym razem piekla inna. To byly duze, plaskie chleby, a odkrojona z nich kromka dluga i waska. Polana woda i posypana cukrem wyginala sie w rekach, ale jak smakowala....

Tamte smaki zaczelam odtwarzac juz jako bardzo dorosla osoba. Z poczatku pieklam wspomagajac sie drozdzami, ale te wypieki szybko przestaly mi smakowac. Chleb pieczony za pomoca drozdzy nie ma w sobie nic wspanialego, poza wygladem. Ma smak nieslodkiego ciasta i nadaje sie do jedzenia tylko w dniu wypieku. Dlatego tez w poszukiwaniu chleba idealnego, chleba mojego dziecinstwa, zaczelam szukac osób pamietajacych jeszcze tamte wypieki, ksiazek, szperac w internecie i eksperymentowac. I tak z tych kawalków powstala  moja domowa piekarnia   czyli pierwsza wersja mojej strony w internecie.

Kiedy udalo mi sie wyhodowac zakwas i upiec na nim pierwszy chleb, bylam bardzo z siebie dumna. Wyhodowanie zakwasu to stworzenie nowego zycia z maki i wody na naszych oczach.

Wspanialy zapach podczas pieczenia chleba, wyjatkowy smak, którego nie odnajdziemy juz w wypiekach z nowoczesnej piekarni. Czy to nie dziwne, ze dawniej pieczono chleb co 2 tygodnie, a pozostawal on smaczny i swiezy, a ten z piekarni juz po 2 dniach jest czerstwy i nie nadaje sie do jedzenia. Dlaczego?

Odpowiedz jest prosta: zakwas. Samodzielnie wyhodowany zakwas, tylko z maki i wody. To jest ten cud natury, dzieki któremu mozemy upiec chleb jaki chcemy: ciemny zytni, lub lekki pszenny, bulki, a nawet ciasta.

Najwazniejsze jest to, ze nie potrzebujemy do tego zadnej chemii, a takze drozdzy piekarskich. Na temat drozdzy piekarskich, produkowanych na skale przemyslowa i ich szkodliwosci krazy wiele opowiesci i nie jestesmy w stanie ich sami zweryfikowac. Produkujac samodzielnie zakwas, przynajmniej wiemy, co sie w nim znajduje. A efekt, uwierzcie mi, nawet przejdzie Wasze oczekiwania! 

Do upieczenia chleba potrzebne sa nam tylko maka, woda i sól! No i oczywiscie troche sprzetów kuchennych (miska, kubek z miarka, lyzka, piekarnik, blacha, forma do pieczenia). I jedno najwazniejsze - bardzo duzo cierpliwosci. Zakwas to relikt z czasów, kiedy nie znano pospiechu. Dlatego dajmy naszemu ciastu chlebowemu to, co mialo kiedys, a czego dzisiaj juz nie ma w nowoczesnej piekarni, mianowicie spokój i cierpliwosc.

Dla wielu zakwas to przezytek, stwór nie z tego swiata, który juz nie pasuje do naszych czasów. Pracochlonny, skomplikowany w obsludze i wiele osób sie go po prostu boi. Przekazywane z ust do ust wiesci wiejace zgroza, jakie to warunki nalezy spelnic, zeby go wyhodowac, jakich wyrzeczen i zabiegów na co dzien wymaga, zniechecaja do podjecia próby.

Z drugiej strony wiedza i zapotrzebowanie na zywnosc bez chemii jest coraz wieksze i na szczescie staja sie modne dawno zapomniane formy zywienia. Nalezy do tego tez samodzielne pieczenie chleba w domu, a przedtem wyhodowanie zakwasu.

Wystarczy troche poczytac na ten temat, a potem spróbowac, aby dojsc do wniosku, ze wyhodowanie zakwasu jest bardzo latwe, zas dalsze prowadzenie go i pieczenie chleba na zakwasie jest sprawa prosta jak slonce.